Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

Ελεγεια


Oλη η πλαση χρωματ' αλλαζει
κι οπου ειναι γκριζο γεμιζει φως,
απ' το γαλαζιο των δυο ματιων σου
πουχει ζηλεψει κι ο ουρανος.

Και τ' αρωμα στο σωμα σου
ολανθισμενοι κηποι,
αυξανονται καθε καρδιας
που ειναι κοντα οι κτυποι.

Γευση απο νεκταρ των Θεων
το αμολυντο σου στομα,
πηγη με αθανατο νερο,
ναος σε Αγιο χωμα. ...


απο την ΣΚΙΑ

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2009

Δεν συγχωρoυνται ολα κυριοι Καλλιτεχνες

Πριν λιγες μερες, επεσε στα χερια μου ενθετο μεγαλης Κυριακατικης Αθηναικης εφημεριδας, αρχισα να το ξεφυλλιζω και σταματησα στα καλλιτεχνικα. Διαβασα για μια παρασταση θεατρου, που σκοπο εχει να απευθυνθει στον ανθρωπισμο ολων μας, να μας κανει να δουμε με αλλο ματι ανθρωπους που εσφαλαν στο παρελθον και "πληρωσαν" γι αυτο, να τους βοηθησουμε εν τελει να επανενταχτουν στην κοινωνια.



Σε γενικες γραμμες, νομιζω οτι ολοι συμφωνουμε η δευτερη ευκαιρια δειχνει οντως τον ανθρωπισμο μας. Αλλα η συγκεκριμενη παρασταση θιγει ενα θεμα τοσο ευαισθητο προσπαθωντας να "δικαιωση" αυτον που δεν δικαιωνεται με τιποτα.
Εχει θεμα την παιδεραστια, οι επιστημονες λεει παραγων της παραστασης, συμφωνουν οτι η παιδεραστια ειναι "αρρωστια". Ναι αλλα ειναι αρρωστια που δεν θεραπευεται ποτε, συμπληρωνω εγω που δεν ειμαι γνωστης επιστημονικων ζητηματων, αλλα απο προσωπικο ενδιαφερον απο μικρος εχω διαβασει παρα πολλα επιστημονικα περιοδικα και βιβλια για τις ψυχικες ασθενειες, και το ειδα παντου σαν κατι το δεδομενο.
Ειναι αρρωστια στην οποια ο ασθενης βλαπτει ενα παιδι.
Ισως περισσοτερα απο ενα. Σε ενα αλλο σημειο ο παραγων, δεν ειμαι σιγουρος οτι ειναι ο σκηνοθετης λεει" στην Ελλαδα οτι εχει σχεση με τα παιδια ειναι ιερο".
Μα νομιζω οχι μονο στην Ελλαδα, σε ολο τον κοσμο ειναι ιερο.
Τις περισσοτερες δε φορες, ακομη και στον κοσμο των ζωων, που ολες τους οι πραξεις ειναι ενστικτωδεις, που δεν εχουν "Ηθικη".
Ολοι μας καποτε υπηρξαμε παιδια, ισως βεβαια δεν γινομαστε ολοι γεροντες.
Αλλα παιδια υπηρξαμε ολοι μας.
Τα παιδια αγνα και αθωα, λευκα σαν τις σελλιδες ενος αγραφου ακομα βιβλιου απο καθε ειδους αμαρτια. Τα παιδια πρεπει να νοιαστουμε, πρεπει να φροντισουμε να μην υπαρχει ουτε σαν σκια το γεγονος οτι καποιες ανεπανορθωτες πληγες απο τετοιους "ανθρωπους"θα τα μεταβαλουν σαν ενηλικες σε ασθενεις με την ιδια, η παρομοιες ασθενειες.
Οχι κυριε σκηνοθετα, κυριε παραγωγε, κυριοι ηθοποιοι.
Η κοινωνια μας οντως ειναι μια κοινωνια ανοχης, οι συνειδησεις μας ομως δεν μπορουν να ανεχτουν τα παντα. Τα αδεια καθισματα στην πλατεια του θεατρου σας ειναι σιγουρο οτι θα σας κανουν να σκεφτειται σοβαρα τι εχεται κανει.
Εσεις οι καλλιτεχνες, οι περισσοτεροι ευαισθητοι ανθρωποι, με ανοιχτους οριζοντες στην φαντασια τους. Δεν θα μπορουσατε να ασχοληθειτε με χιλια-δυο αλλα πραγματα;
ΓΙΑΤΙ;


(το βιντεο αυτο οπως και πολλα αλλα ειναι μια απο τις προσπαθειες των ευαισθητοποιημενων ανθρωπων
στο ιστολογιο "χαμομηλακι")

Αν αξιζει το δακρυ, μενω παντα στην ακρη.

Ω, μην κλαις, μην δισταζεις να μου το λες
τι συμβαινει καλη μου;
Εισαι εσυ η ζωη μου.

Δυστυχως, δεν θα ειναι τα παντα ροζ,
γι'αυτο δες το λιγακι αλλιως
κι ελα κατσε στο φως.

Ισως μοιαζει τυχαιο, μα θα δεις μονομιας
θα φανει το μοιραιο, στους παλμους της καρδιας.

Τα πολλα ,ειναι ιδια μεσ' την σειρα,
μη πηγαινεις σ'αυτα.
Την χαρα, μη ζητας εκβιαστικα,
θαρθει καποια βραδυα.

Ω, μην κλαις, μη δισταζεις να μου το λες
κι αν αξιζει το δακρυ
μενω παντα στην ακρη. ...

απο την ΣΚΙΑ

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

Aραχνουφαντη

Αραχνουφαντη ομορφια,
λευκο περιστερακι,
γκρεμιζοντε κι οι αετοι
για ενα σου φιλακι.

Αιθερια εισαι υπαρξη
που σαν νεραιδα μοιαζεις
ολα τ' αστερια τα σβηστα
με μια πνοη τ' αναβεις!



Ενα εντελβαις μοναδικο
με ροδο και διαμαντια
που δουλευαν αλχημιστες
για δυο χιλιαδες βραδυα...

απο τηνΣΚΙΑ

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Λουλουδι Φλογισμενο

Στην καρδια μου ενα λουλουδι τοσο φλογισμενο, ναρθεις περιμενω,
σαν ενα τραγουδι ομορφο, μελωδικο, γεματο ευτυχια κι ανειπωτη λατρεια στον ανθρωπινο καημο.
Η φλογα αυτου του λουλουδιου μαζι θα μας τυλιξει, η ευτυχια να μας αγγιξη
στην λαμψη του καλοκαιριου.

Κι ετσι παντα καλοκαιρι θαναι στη καρδια μας, αφανταστη η χαρα μας μες το γλυκο αγερι
που γλυκα θα μας δροσιζει , διχως πικρα κι αγωνια,
πελαγος η ευτυχια θα μας πλυμμηριζη...

το ποιημα εγραψε ο ΣΤΙΧΟΣ 1978

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Δεν κοιμαμαι


Δεν κοιμάμαι, δεν κοιμάμαι μοναχός
δεν τη νοιάζει, δεν τη νοιάζει δυστυχώς.
Δεν κοιμάμαι, δεν κοιμάμαι μοναχός
δεν τη νοιάζει, δεν τη νοιάζει δυστυχώς.

Κάποιος να πάει να της μιλήσει
και το μυαλό της να το γυρίσει.
Κάποιος να πάει να της το πει
την αγαπάω πίσω να 'ρθεί.

Δεν κοιμάμαι, δεν κοιμάμαι μοναχός.
δεν τη νοιάζει, δεν τη νοιάζει δυστυχώς.

Κάτι να γίνει, ν'αλλάξει γνώμη
να σταματήσει να με πληγώνει.
Κάτι να γίνει πρωτού πεθάνω
αν θα τη χάσω όλα τα χάνω.


στιχοι/μουσικη:Τριανταφυλλος Μπαμπατζης
εκτελεση:Νοτης Σφακιανακης

τα Κλεμμενα


Μία τσιγγάνα μου ‘χε πει πως είμαι απ’ το Αϊβαλί
κι εγώ θυμήθηκα τα λόγια του παππού μου.
Στη Σμύρνη έφτιαχνε γλυκά και η γιαγιά μπαχαρικά
μέσα στο σπίτι του πατέρα του δικού μου.

Τα χρόνια που ‘μουν πιο μικρός, αναρωτιόμουν συνεχώς
γιατί ‘χε πάντα το μπαούλο γυαλισμένο.
Και πριν πεθάνει μου ‘χε πει να του φυλάξω το κλειδί
κι είδα το βλέμμα το στερνό του φοβισμένο.

Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, δακρύζει πάντα η Παναγιά
γι’ αυτούς που έφυγαν διωγμένοι μες στα πλοία.
Στην Πόλη στην Αγιά Σοφιά, ακόμα καίει μια φωτιά
γιατί μεμέτηδες δανείζονται τα θεία.


Έφυγε δίχως παιδεμό, μα έζησε ξεριζωμό
αυτήν την λέξη την πρωτάκουσα στα έξι.
Είχα ρωτήσει να μου πει την ιστορία απ’ την αρχή
κι όπως μιλούσε έσταζε αίμα η κάθε λέξη.

Γι’ αυτό το άνοιξα κι εγώ το κασελάκι το παλιό
κι είδα τα λίγα που ‘χε πάρει, τα κρυμμένα.
Κανέλα, σμύρνα και νερό απ’ τα παράλια θαρρώ
και λίγο χώμα από τα μέρη τα κλεμμένα.


στιχοι:Τζοβολου Ντιανα
μουσικη:Χριστοφορος Γερμενης
εκτελεση:Νοτης Σφακιανακης



Εγω μιλαω με την καρδια μου



Αν είσαι λάθος θα το ξανακάνω,
χίλιες φορές μέχρι να πεθάνω
και δε θα μετανιώσω ποτέ μου γι' αυτό.
Αν είσαι λάθος θα πω δεν πειράζει,
μόνο κοντά σου η ζωή μου αλλάζει
και αυτό είν' αρκετό-εσένα ν' αγαπώ.

Εγώ μιλάω με τη καρδιά μου
κι αυτή μου λέει να' σαι κοντά μου,
δε με νοιάζει τι 'ναι λάθος και σωστό.
Εγώ μιλάω με τη καρδιά μου,
μαζί σου κάνω τα όνειρά μου
κι όσο υπάρχω μόνο εσένα θ' αγαπώ


Αν είσαι λάθος μου θα το πληρώσω,
κι ότι έχω ακόμα θα σου το δώσω
και δε θα μετανιώσω ποτέ μου γι' αυτό.
Αν είσαι λάθος θα πω δεν πειράζει,
μόνο κοντά σου η ζωή μου αλλάζει
κι αυτό είν' αρκετό-εσένα ν' αγαπώ.



Εγώ μιλάω με τη καρδιά μου
κι αυτή μου λέει να' σαι κοντά μου,
δε με νοιάζει τι 'ναι λάθος και σωστό.
Εγώ μιλάω με τη καρδιά μου,
μαζί σου κάνω τα όνειρά μου
κι όσο υπάρχω μόνο εσένα θ' αγαπώ.


στιχοι:Ηλιας Φιλιππου
μουσικη:Κωστας Μηλιωτακης
εκτελεση:Αγγελικη Ηλιαδη

Αφιερωμενο



Υπάρχουν κάποιες αγάπες που γρήγορα ξεχνάνε
που μένουνε στα λόγια λόγια που σε πονάνε

κι οι νύχτες πολλές που όσο κι αν θές αυτές δεν περνάνε
οι αναμνήσεις ζωντανές με τυραννάνε
ψάχνω να βρώ σε ποόν να τα πώ για να ξεδώσω
να ξεχαστώ μήπως προλάβω και γλιτώσω

Αφιερωμένο αυτό το τραγούδι να πείτε σε κείνη
που εξ αιτίας της αιμοραγώ κι η πληγή μου δε κλείνει
Αφιερωμένο απτη καρδιά μου με τόση αγάπη
κι ας καταστρέφομαι σιγά σιγά απ τα δικά της τα λάθη


Υπάρχουν κάποιες αγάπες που ευκολα πληγονουν
που παιζουνε μαζί σου κι απότομα απότομα τελειώνουν

Κι ο πόνος βουβός στα στήθια λυγμός η καρδιά δεν αντέχει
με συντροφιά μου το ποτό η πίκρα μου τρέχει
ψάχνω να βρω σε ποιον να τα πω για να ξεδώσω
να ξεχαστώ μήπως προλάβω και γλιτώσω


στιχοι/μουσικη:Σερκος Αλεξης
εκτελεση:Γιαννης Πλουταρχος

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Δωσε μου φιλια

Δωσε μου φιλια γλυκεια μου,
δωσε μου φιλια,
δεν' ειν ' ωρα για κουβεντες
αστα ολ' αυτα.

Ελα γυρε εδω κοντα μου
να σ' αισθανομαι
ν' ακουμπαω το κορμι σου
και να χανομαι.

Απλωσε τα δυο σου χερια
παρε με αγκαλια
κι ασε μονο τις αισθησεις
να μιλουν μετα.

Δωσε μου φιλια μωρο μου,
δωσε μου φιλια,
ξεχασε τονε τον κοσμο
ξεχνα το μετα. ...


απο την ΣΚΙΑ

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

Στον Χωματινο δρομο

Στον χωματινο δρομο,με μια σκεψη και μονο,
διναμε ραντεβου.
Με μια μπαλα σκασμενη, συνεχως ιδρωμενοι,
ταξιδευαμε αλλου.
Μολις εφτανε εξι,στο διπλο ποιος θα παιξει,
κανονιζαμε εκει .
Και το σκεφτομαι τωρα,τι ωραια που θα'ταν να'μουν παντα παιδι.

Στον χωματινο δρομο,τα μικρα τα σπιτακια απο δω κι' απο κει. Με λουλουδια στους κηπους,και με γλαστρες ωραιες στην μικρη την αυλη. Ο Διονυσης κι ο Νικος, ο Μητσακος κι ο Τακης κι αλλα τοσα παιδια, συνεχως μεσ'την σκονη, συνεχως μεσ' το γελιο, συνεχως στην χαρα... .


απο την ΣΚΙΑ

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

Ασε με να βρω τον εαυτο μου



Τί σου έκανα για πες μου
και σκοτώνεις τις χαρές μου άδικα,άδικα Αν δε βγεις απ' την ψυχή μου απ' τη σκέψη,απ' τη ζωή μου χάθηκα,χάθηκα


Άσε με να βρω τον εαυτό μου στο παραμύθι,στο όνειρό μου άσε με στον κόσμο τον δικό μου μη με γυρίζεις στο θάνaτο μου

Τί σου έκανα για πες μου
και σκοτώνεις τις χαρές μου άδικα,άδικα Αν δε βγεις απ' τη ζωή μου απ' τη σκέψη,απ' την ψυχή μου χάθηκα,χάθηκα

Άλλο άνθρωπο με βρήκες άλλο άνθρωπο με βλέπεις μ' έκανες κι άλλαξα Πέτυχες,είχες δεν είχες σταθερά να με πεθαίνεις τη ζωή μου χάλασα




στιχοι:Ηλιας Φιλιππου
μουσικη:Γιωργος Καφετζοπουλος
εκτελεση:Πασχαλης Τερζης

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Ποτε


Σου ζητούσα ν΄απαντήσεις αν αντέχεις να μ΄αφήσεις
μ΄έναν άλλον, αν θες πας, εσύ ποτέ
Και μου είπες αν το κάνω να το ξέρεις θα πεθάνω
στη ζωή μου δε θα σ΄αρνηθώ ποτέ

Σε ρωτούσα αν τελειώσει σαν το χιόνι αν θα λιώσει
κι αν πεθάνει η αγάπη αυτή ποτέ
Κι απαντούσες μη φοβάσαι σ΄αγαπώ να το θυμάσαι
δε θ΄αφήσω να χαθείς εσύ ποτέ

Ποτέ...ποτέ μη λες ποτέ
Ποτέ...ποτέ μη λες ποτέ

Ξαφνικά με αφήνεις τηλέφωνα κλείνεις
χωρίς εξηγήσεις χωρίς ένα γεια
ξαφνικά μ΄αποφεύγεις σηκώνεσαι φεύγεις
και ούτε σε νοιάζει αν ζω τελικά
Σου΄χα πει μη μ΄αφήσεις και μου΄πες ποτέ



Ποτέ...ποτέ μη λες ποτέ
Ποτέ...ποτέ μη λες ποτέ

Σε ρωτούσα κάθε βράδυ
ποιο φιλί ποιο ξένο χάδι
θα΄ναι αιτία να χαθούμε εμείς ποτέ
Κι ορκιζόσουν στη ζωή σου
πως για πάντα η πνοή σου
θα΄μαι εγώ και δε θα πας αλλού ποτέ

Ποτέ...ποτέ μη λες ποτέ
Ποτέ...ποτέ μη λες ποτέ




stixoi:Basilis Giannopoulos
mousiki:Antonis Bardis
ektelesi:Antonis Remos

Κανε κατι να χασω το τραινο

Αυτό το τσιγάρο που καίει είναι το τελευταίο
τα μάτια σου κλείσε δεν θέλω να δεις ότι κλαίω
γιατί είναι μοιραίο να φύγω
σε λίγο σε λίγο σε λίγο

Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
αγκάλιασέ με φίλησέ με
μέσα στα χέρια σου τα δυο φυλάκισέ με
Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τρένο
κάνε κάτι να χάσω το τρένο



Αυτό το τσιγάρο που καίει σε λίγο θα σβήσει
μια στάλα κουράγιο που έχω κι αυτό θα μ' αφήσει
γιατί είναι μοιραίο να φύγω
σε λίγο σε λίγο σε λίγο




stixoi/mousiki:Takis Mousafiris
Ektelesi:D.Mitropanos


Αυτα που θα ελεγα σε σενα


Σε ποιον να πω αυτά που θα 'λεγα σε σένα
ούτε στον ίδιο τον εαυτό μου δεν μπορώ
δεν έχω εγώ δικό μου άνθρωπο κανένα
αυτά που θα 'λεγα σε σένα για να πω

Εγώ που σ' αγαπώ μα δε σε είχα
Σωπαίνω εδώ
Σε άλλη αγκαλιά σε χέρια ξένα
Σε ποιον να πω
Αυτά που θα 'λεγα σε σένα

Σε ποιον να πω αυτά που θα 'λεγα σε σένα
η μοναξιά μου δίνει στέγη και τροφή
δεν είσ' εδώ κι η μοναξιά με τρώει εμένα
αυτή με τρώει και μ' αφήνει ζωντανό





Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Μουσική/εκτέλεση: Μιχάλης Χατζηγιάννης

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Δεν ειμαι σαν τους αλλους


Πάψε πια να με συγκρίνεις με τον καθένα,
είναι άδικο να κρίνεις εσύ εμένα
κι αν τον έρωτά μου σβή
νεις να ξέρεις ένα...

Εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους,
τους δήθεν, τους μεγάλους
που τάχα σ' αγαπάνε...
Εγώ δεν είμαι
σαν εκείνους
που κάνουνε το
υς φίλους
και πίσω σου γελάνε...

Γιατί εγώ σ' αγαπώ και το φωνάζω
και να ξέρεις δεν αλλάζω
έτσι ήμουν και έτσι θα'μαι..
Γιατί εγώ σ' αγαπώ σαν τη ζωή μου
και αν δεν είσαι εδώ μαζί μου
σαν μικρό παιδί φοβάμαι...



Όσο θέλεις, πόνεσέ με,μη με λυπάσαι
σ' ένα τέλος άφησέ με και μη φοβάσαι..
μ' ένα αντίο σκότωσέ με,μα να θυμάσαι...


Στίχοι/Μουσική: Βασίλης Δήμας

Και να μουνα

Έχω μια διαίσθηση, προχώρημα του νου
Που λάμπει μες τα σύννεφα σαν άστρο του ουρανού
Έχω μια διαίσθηση που όταν δεν είσ' εδώ
Της σκέψης σου τ' απόκρυφα διαβάζω και εξηγώ..

Και να'μουνα, άψυχο σώμα, να 'μουνα...
άχρωμο χρώμα να 'μουνα, στο φως να μην υπάρχω
Και να 'μουνα, άψυχο σώμα, να 'μουνα
άχρωμο χρώμα να 'μουνα, ποτέ να μην ξανάρθω.

Έχω μια διαίσθηση, που με ειδοποιεί
Μια δυνατή παραίσθηση που βγαίνει αληθινή
Έχω μια διαίσθηση σα ζωντανή μ
ατιά
Που δε μ' αφήνει ήσυχο, μου καίει την καρδιά.

Μουσική: Σίσσυ Τζινιόλη
Πρώτη εκτέλεση: Θέμης Αδαμαντίδηs

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Aναμνησεις

Αναμνησεις που περνατε
απο μπροστα μου
μαυρες σκιες που γκριζα
κανετε τα ονειρα μου
θελω να παψετε , να φτερουγιζετε
μεσ' το μυαλο μου
να σκορπιστειτε και να χαθειτε
για το καλο μου.

Σαν νυχτεριδες που να ρουφηξετε
ζητατε αιμα,
για να γλυτωσω εγω βουλιαζω
μεσα στο ψεμμα.
Θελω τον ηλιο να ανατειλει
να με χαιδεψει
χρυσο στεφανι μεσα στη σκεψη μου
σφιχτα να πλεξει. ...

ΝΤΟΡΑ ΚΟΥΛΟΥΜΠΗ-ΜΑΝΑΤΑΚΗ

(δημοσιευτηκε στην ποιητικη συλλογη τη
ς ιδιας με τιτλο: ΠΙΚΡΟ ΟΧΙ ΓΛΥΚΟ ΝΑΙ, το ετος 2000).
ΝΤΟΡΑ ΚΟΥΛΟΥΜΠΗ ΜΑΝΑΤΑΚΗ γεννηθηκε και μεγαλωσε στον Πειραια, εξ ισου αγαπημενο της ειναι το Μοσχατο οπου τελειωσε το λυκειο. Απο τον ποιητη λογοτεχνη πατερα της επιρεαστηκε φανερα. Επισης εκτος απο τα λογοτεχνικα κειμενα και διηγηματα ασχολειται με την ζωγραφικη. Κατοικει στην Γλυφαδα με τον συζυγο της και τα δυο της παιδια και ειναι Γραμματεας του ΑΤΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΓΛΥΦΑΔΑΣ.)

Δεν Εισαι εσυ Αυτη

Τα φαινομενα να ξερεις ξεγελανε
και η εμφανιση μπορει να απατα,
δεν σου ανηκει να το ξερεις η καρδια μου
και τα λιγα μη τα βλεπεις για πολλα.

Δεν δεσμευομαι , ειν' αποφασισμενο,
γιατι ολες ειστε ιδιες τελικα.
Την αγαπη τη περνατε για παιγχνιδι
και τον ερωτα για γραμματα ψιλα.

Κι αν υπαρχει στην πορεια μου η μια
που αξιζει αληθινα ν΄αγαπηθει
ειναι σιγουρο σαν ερθει 'κεινη η ωρα
αποκλειεται αυτη να εισαι εσυ. ...


απο την ΣΚΙΑ

Απογοητευση

Σαν κεραυνος που αποτομα
κτυπα το κυπαρισσι
το γκρεμισες αγαπη μου
το βαθρο που ειχα στησει.

Σου ειχα κανει αγαλμα,
εσενα προσκυνουσα,
ησουν για μενανε θεα
μονο για σενα ζουσα.

Σαν το φτερο στον ανεμο
πεταξε καθ' ελπιδα.
Τι να πιστεψω τωρα πια
με ολα αυτα που ειδα. ...

απο την Σκια

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

Ο Τοιχος

Αδιαπεραστος τοιχος, και πισω του εσυ,
εσενα για να βρω πρεπει να τον γκρεμισω.
Με τα χερια απεγνωσμενα προσπαθω,
να αποσπασω πετρα με πετρα.
Κι ολο παιρνω κουραγιο, καθε πετρα που φευγει,
γιατι λεω - "αντε, θα σε βρω, αντε λιγο ακομη".
Τα δαχτυλα μου ματωνουν, αλλα συνεχιζω.
Ο τοιχος φαινεται να μην τελειωνει ποτε !

Ωσπου διαπιστωνω οτι προσπαθω να αποσπασω τα σπλαχνα σου,
καταλαβαινω οτι ο ΤΟΙΧΟΣ κι ΕΣΥ εισαστε ΕΝΑ....

απο την ΣΚΙΑ

Ατιτλο

Θ'αλλαζε κι ολη μου η ζωη
σ'ολανθιστο περβολι,
παραδεισου γωνια
κι αγαπης θα γινομουνα
γαληνιο αραξοβολι,
να ρθουν ν΄αραξουν ολοι
που φυγανε μακρια.

Θαταν κι οι πυλες τ' ουρανου,
χειμωνες - καλοκαιρια,
διαπλατ' ανοιχτες,
να μπαινοβγαιν' η θυμηση
και να κραταει στα χερια,
χιονατα περιστερια,
του σημερα, του χτες...

ΜΑΡΙΑ ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ (Δημοσιευμενο στο λογοτεχνικο περιοδικο Πνευματικη Ζωη Μαης-Ιουνης 2009)

Η Νυχτα

Ητανε η νυχτα
βλεφαρο κλειστο
κυλησε το δακρυ
βροχη,ψιχαλητο

Ητανε η νυχτα
ενας στεναγμος
εσμιξε με το δικο μου
ακουστηκε λυγμος.

Κ' ητανε μια νυχτα
διχως ενα αστερι
νυχτα που θρηνουσε
μαυρα φορεμενη.

Κ' ητανε ακομη
ενα χτυποκαρδι
προσμενα το φεγγος
γυρω μου σκοταδι. ...

ΜΑΡΙΑ ΑΣΒΕΣΤΗ (1934-2001) ημοσιευμενο στην ποιητικη συλλογη της Διχως Σπαθι.

ΜΑΡΙΑ ΑΣΒΕΣΤΗ
Γεννηθηκε στην Αθηνα το 1934. Μετα τις γυμνασιακες της σπουδες εργαστηκε στο Κεντρο Μικρασιατικων Σπουδων. Ασχοληθηκε με θεματα λαογραφιας, εκδιδοντας βιβλια σχετικα. Ακομη εξεδωσε και ποιηματα. Το 1980 βραβευτηκε απο την Εστια Νεας Σμυρνης και τον Συλλογο Κωνσταντινουπολιτων για το πονημα της σε "Επαγγελματικες ασχολιες των Ελληνων της Καπαδοκιας". Επισης για την πολυχρονη προσφορα της το Κεντρο Μικρασιατικων Σπουδων το 1995 της απενειμε βραβειο Τιμης Ενεκεν. Εχει εκδοσει τις ποιητικες συλλογες "Στιγμες" 1957,"Για Σενα"1960, "Λαλαρια" (ποιηματα για παιδια) 1964, "Διχως Σπαθι" 1971.


Στο Παραθυρο

Μια σκοτεινη συγκινηση σε επισκεφτηκε ξανα.
Ηταν η αυρα απο την καθαρη χαρα
που δε θα ρθει.
Το θροισμα του παραδεισου
που ποτε σου δε θα δεις.
Κι ολο το Συμπαν δακρυζε για σε.
Κι ητανε τοσο πληρης η απελπισια σου
που ενεπνεε εμπιστοσυνη.

ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ...
Ο Γιωργος Γερακαρης γεννηθηκε τον Φεβρουαριο του 1973 στην Αθηνα. Εργαζεται ως συντακτης σε αθηναικες εφημεριδες , επισης ασχολειται με το τραγουδι και την ζωγραφικη ερασιτεχνικα. Ποιητικες συλλογες του : "YΠOHXOI" kαι "ΝΥΞΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΕΙΝΟΥ"
.

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

Ιησους

Μες τους ανοσιους τους καιρους, που οι βανδαλοι αλαλαζουν,
οι πετρωμενοι στεναγμοι του ανθρωπου καρτερουν
το αξιο του κακου να φανει το χερι, με τη σμιλη
να τους λαξευσει , στου ονειρου το φως να λυτρωθουν.

Σερνει ο καθενας τη βαρεια την πετρα και πηγαινει
κι ουτε θυμαται που ελπιζε καποτε για φτερα,
πηρε απ' τη γη ο κακος Θεος το φως και τους αγγελους
στην αβυσσο των ουρανων ξανα και τους κρατα.

Κι οσο θα αινειται ο δαιμονας αυτος, που βεβηλωνει
τους αγιους τοπους της καλης ανθρωπινης ψυχης
και οι μαυροι ρασοφοροι του τους οχλους θα ποιμενουν,
μαρτυριο θαναι ατελειωτο το δωρο της ζωης.

Τα πλαδαρα παχυδερμα, τα καλοχορτασμενα,
οσο θα ρευονται οκνα στους θρονους τους χρυσους,
τοσο στου ανθρωπου το ψωμι θα σταζει ο ιδρως κι οχι ενας,
θα βογγει επανω στο σταυρο ολος ο λαος: Ιησους. ...


Γιωργος Λιακος

(το ποιημα ΙΗΣΟΥΣ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΚΟΥ δημοσιευτηκε στο λογοτεχνικο περιοδικο ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ των εκδοσεων ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ Μαρτιος-Απριλιος 2006 )
Ποιητης της γενιας του τριαντα, γεννηθηκε στην Μυτιληνη το 1911. Στην Αθηνα ηρθε το 1937 και εργασθηκε σε διαφορες επιχειρησεις ως λογιστης. Ηταν μελος της Εταιρειας Ελληνων Λογοτεχνων και επαιρνε συνταξη λογοτεχνικη.
Ο κριτικος Μπαμπης Κλαρας απο τις στηλες της φιλολογικης "Βραδυνης" εγραψε το 1963: "Αληθεια πως μενουν αγνωστοι τετοιοι ποιητες;", για τον Γιωργο Λιακο που πεθανε στην Αθηνα το 1983.
Επισης ο κριτικος Αλεξανδρος Αργυριου στο περιοδικο "Ελευθερα Γραμματα" το 1949 εγραψε:"Του κυριου Λιακου ο στιχος οφειλει πολλα στην ευκινησια του, στην υγροτητα και στην ευγενεια του. Εχει κατακτησει τα μυστικα μιας εκφρασης που τελειωθηκε".
Αλλα και ο Gaston Henry Aufrete, Correspondant de Revues Litteraires, Bruxelles 1963: "Αυτη η ποιηση , που επενεργει εξαγνιστικα επανω στις ανθρωπινες λεξεις , ο Λιακος μας την υποβαλλει με μια μαεστρια αξια ενος μεγαλου ποιητη.
Μαεστρια που καταληγει , επανω στις ευαισθητες χορδες της λυρας του, σε ασμα εναρμονισμενο με την ψυχη των πραγματων και των οντων. Ειναι μια ποιηση ολοκληρωμενη". ..

Χαος

Ηταν ωραιος ο κοσμος που ειχαν πλασει
η αγνοια και ο θεος, ως που ο σεισμος
τα γκρεμισε ολα, η αγνοια εγινε γνωση
το χαος της αθειας: ο νεος θεος.

Τωρα (σ' αυτο το μεσα κι εξω χαος
κλεισμενοι σαν σε φερετρο ) αρχινα
το νεο μας ταξιδι που μας παει
οπου κανεις δεν ειναι πουθενα.

Mια και φριχτη του ανθρωπου ειναι η Μοιρα
δικαιωμα πρεπει ναχουν στη ζωη
μονο οι θεοι, αφου η αθανασια
μες την ανυπαρξια ειναι υπαρκτη.

Ειπες πως οι φτωχοι στο πνευμα ειναι
μακαριοι , Χριστε μου, που ποτες
δεν πιστεψα στην υπαρξη σου, ως τοσο
θαπρεπε νασουν θεος για να το λες. ...

Γιωργος Λιακος

(το ποιημα ΧΑΟΣ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΚΟΥ πρωτοδημοσιευτηκε στην ποιητικη του συλλογη ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ το 1980)

Αινιγμα

Aυτο ναναι ολο ταχα; Τα λουλουδια,
τουτο το φως που λαμπει απα στη γη
η πεινα, το φεγγαρι, ενα φεγγαρι
που μοιαζει σαν χρυση στο χαος κραυγη.

Αυτο ναναι ολο, αλλοιμονο , αδερφε μου
που αντιπαλευεις ταγρια τα θερια,
που μητε η ευτυχια σε τρομαζει,
μητε ο χαμος σου ριχνει τα φτερα.

Ο,τι μπορει να στεκει εξω απο Σενα:
ο πονος μου , καλε μου, ο πιο βαθυς.
Το χτες και το αυριο χωμα το σκεπαζει,
μα εσυ, εναν αλλο θανατο πενθεις.

Κι ετσι, καθως σ' αρχαια χαλασματα οταν
ανθος προβαλλει, ανελπιστα γλυκο,
τα χειλη σου φωτιζονται σαν ενα
αινιγμα θειο και μελαγχολικο. ...

Γιωργος Λιακος

(το ποιημα ΑΙΝΙΓΜΑ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΚΟΥ πρωτοδημοσιευτηκε στην ποιητικη του συλλογη ΟΜΙΧΛΗ το 1949)

Σάββατο, 9 Μαΐου 2009

H Φωτεινη

Ειναι μια κοπελα σκετη Αρχοντια,
ομορφη ψυχουλα, εχει δυο παιδια.
Φιλους δεν ξεχναει που υποφερουνε,
θελει να τους βλεπει και το ξερουνε.
Βλεπει την Μαρια , φιλη απο παιδι
που εχει αρρωστησει σε κακη στιγμη.
Σκλυρηνση η Μαρια, ποσο θλιβερο,
ποσο θαρρος θελει, ποσο τρομερο.
Εχει αλλη φιλη, που ειν' αυτιστικη,
διπλα και σ' εκεινη στεκει μια ζωη.
Ανθρωπος σπουδαιος ειναι η Φωτεινη
και η καρδια της ειναι παντα δυνατη.
Ενοιωσα ενα δεος, ριγος παγερο,
μολις εκτυπηθη απο το κακο.
Και στον γολγοθα της , τωρα γελαστη,
ποσο σε θαυμαζω , φιλη Φωτεινη.
Οι ευχες μου ειναι μαλλον περιττες,
ξερω θα νικησεις! εχεις αρετες.
Εισαι ενας φαρος, φως της ανθρωπιας,
που στην εποχη μας δεν τον συναντας.
Ξερω πως θα λαμπεις, για πολυ καιρο,
ολοι το προσμενουν, θα' σαι παλι εδω. ...


Η Φωτεινη ειναι ενα ξεχωριστο ατομο, ενα πολυ δυνατο ατομο. Μια Γυναικα που εχει την δυναμη , την οποια πολλοι ανδρες μαζι δεν την εχουν!!!

απο την ΣΚΙΑ

Δοκιμαστε αν θελεται, πρεπει ειναι Μολεμου...

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget